نماز

ستایش از آن خداست،اورا می ستاییم و از او یاری می خواهیم و از آفات نفسانی و انحرافات عملی خویش بد و پناه می بریم و بر پیامبر خاتم محمد مصطفی (ع) و خاندان گرامیش ائمه معصومین (ع) درود می فرستیم.از آنجای که نماز محکمترین رشته الفت بین بندگان و خداست و ریسمان اتسالی که همه هستی و موجودیت آدمی را به ملکوت پیوند می دهد.و نماز صفا بخش حیات جاودان،روشنی بخش را رهروان،تکیه گاه سالکان،راز و نیاز عارفان،سرمایه بینوایان،دروای دردمندان،دلیل گمراهان،امید امیدواران و کلیدگشاینده همه مشکلات و زداینده غم و اندوه است.نمازحقیقی است که کیمیای حیات بدون آن بی سود بوده وبی خبران از آن بی خردانند و محرومان از این مقام اسیر دست شیطانند و نور آن حرارت بخش زندگی و فرار از آن ریشه شر و افسردگی و نمازگزار واقعی بدون شک دور از هر آلودگی است.نماز نه یک گل که گلزار عبادت است چرا که تکبیر،تحمید،تعظیم،سجود،قنوت،تشهد،از گلهای این بوستانند.پس به این گلزار و خود را به گلهای آن معطرساز و از عصاره آن دل و جان خود را شفا بخش که این مصفا بخش دل هاست.

نماز چیست؟...